Ludzie Hasa

Od lat myślimy więc o Hasie jako filmowym autorze, jego twórczość określamy jako kino Hasa. Dla badaczy i kinofilów oczywistym jest jednak, że kina nie sposób tworzyć w pojedynkę, że nie powstaje w społecznej próżni. Za dziełami Hasa stoją rzesze współautorów – nie tylko wykonawców jego wizji. Kim więc byli ludzie Hasa? Wiele z wątków dotyczących współpracowników reżysera zostało poruszonych w licznych omówieniach jego twórczości. Przykładowo gdy Iwona Grodź za temat swej obszernej monografii obierała zagadnienie wizualnej warstwy filmów Hasa, wiele miejsca poświęcała pracy autorów zdjęć filmowych, scenografów i kostiumografów. Zamierzeniem niniejszego tomu jest postawienie współpracowników Hasa w centrum, przybliżenie czytelnikowi relacji pomiędzy nimi a reżyserem, eksponowanie ich artystycznego wkładu. Wśród autorów niniejszego tomu znaleźli się w związku z tym naukowcy od lat badający jego twórczość – jak Małgorzata Jakubowska czy Marcin Maron – którzy kolejnemu pokoleniu miłośników filmów Hasa przypominają o jego aktorach i operatorach. Ale także badacze młodszego pokolenia, jak Piotr Śmiałowski, Jarosław Grzechowiak czy Piotr Pławuszewski, przyglądający się współpracom Hasa z nowej perspektywy, niekiedy wędrując po marginaliach dorobku twórcy Pożegnań.

(ze wstępu)

Spis treści

• Katarzyna Mąka-Malatyńska: Wstęp
• Piotr Śmiałowski: Czy Wojciech Jerzy Has potrzebował scenarzystów?
• Michał, Oleszczyk: Udręka podwójności. Trzy hipotezy na temat Osobistego pamiętnika grzesznika przez niego samego spisanego Wojciecha Jerzego Hasa
• Małgorzata Jakubowska: Alchemia kina Wojciecha Jerzego Hasa – współpraca z Holoubkiem, Krafftówną i Cybulskim. Metody, relacje i filozofia teatru Deleuze’a
• Marcin Maron: Filmowe obrazy czasu Wojciecha Hasa. Współpraca z Mieczysławem Jahodą
• Piotr Pławuszewski: Między werbunkiem i liryzmem. O filmie dokumentalnym w reż. Wojciecha Hasa Zielarze z Kamiennej Doliny (1952)
• Jarosław Grzechowiak: Wojciech Jerzy Has – pedagog
• Indeks

pod red. Katarzyny Mąki-Malatyńskiej