Artyści niepokorni. Sztuka nowoczesna XX wieku w przemysłowej Łodzi. Tom 2

99,00 zł
Brutto Dostawa nie wliczona Wysyłka: 1 do 3 dni

Tom drugi publikacji obejmuje kolejny etap awangardowej łódzkiej kultury, od momentu zakończenia II wojny światowej po rok 1989, kiedy to duch „niepokornych” znalazł swój najpełniejszy wyraz w zrywie Solidarności i doprowadził do powstania niepodległej Polski, a zarazem umożliwił wielu „niepokornym artystom” równoprawną obecność w sztuce światowej.

Ilość

    Dostępność: 
  • Bezpieczne płatności Bezpieczne płatności
  • Szybka wysyłka Szybka wysyłka
  • Polityka zwrotów Polityka zwrotów

Z treści:

Rzeczywistość polityczna coraz silniej wkraczała w obszar sztuki. Kolejne dekady XX wieku umocniły tendencje kontrkulturowe, wywodzące się z przesłania dadaizmu i surrealizmu, potwierdzając obłudę – wydawałoby się – światłych, przepełnionych etycznymi sloganami, pozornie „uduchowionych” społeczeństw, które doprowadzały świat do barbarzyńskich zbrodni. Wielu twórców, mających za sobą doświadczenia frontowe i często obozowe, jednoznacznie opowiedziało się za łączeniem dokonań awangardy z ideologią socjalistyczną, a nawet komunistyczną. Sztuka, na równi z filozofią, niemal niedostrzegalnie dla samych twórców, stała się narzędziem w rękach partyjnych manipulatorów. Artyści „niepokorni”, sięgając do instrumentarium współczesnych im możliwości technicznych, wizualizowali myśl antywojenną, podkreślali konieczność przemian społecznych, łatwowiernie angażując się w manewry polityczne. Niemniej w latach czterdziestych, obok różnych form ekspansywnej ekspresji, z pracowni twórców najmłodszej generacji wyłonił się wielowątkowy styl, który czerpał z doświadczeń dadaizmu i surrealizmu. Dzieła, często opatrywane literackimi tytułami, w których surrealizm stopniowo tracił swoją przedmiotowość, przeobrażały się w miękką, niemal organiczną, a często liryczną „abstrakcję”. 

Janusz Zagrodzki – historyk sztuki, krytyk, autor wystaw sztuki współczesnej i tekstów krytycznych, ukończył Wydział Sztuk Pięknych UMK w Toruniu (1966), dr nauk humanistycznych UJ (1979), profesor Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (2000); Kurator Muzeum Sztuki w Łodzi (19661987), wykładowca a następnie profesor PWSFTv i T w Łodzi (19702012), Wicedyrektor do spraw sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Warszawie (19871995), założyciel niezależnej galerii autorskiej Ślad (19781987). Autor wielu katalogów i książek o polskiej sztuce awangardowej, w tym m.in.: Katarzyna Kobro i kompozycja przestrzeni (Warszawa 1984); Władysław Strzemiński in memoriam (Łódź 1988); Henryk Stażewski w kręgu awangardy 19211933 (Lublin, Łódź 19992000); Stefan Gierowski (Warszawa 2005); Wojciech Bruszewski. Fenomeny percepcji (Łódź 2010); Władysław Strzemiński. Obrazy słów (Łódź 2014); Artyści niepokorni. Szuka nowoczesna XX wieku w przemysłowej Łodzi, T. 1 (Łódź 2017); Katarzyna Kobro. Problem grawitacji. Sculpture in Space (Warszawa, Łódź 2019).

Opis

Autor
Janusz Zagrodzki
Język
polski
Wydawca
PWSFTviT
Rok wydania
2021
ISBN
978 83 65501 79 0
Oprawa
twarda z obwolutą
Projekt graficzny
Sławomir Iwański

Podobne produkty

(16 innych produktów w tej samej kategorii)

Dekorator wnętrz –...

37,00 zł

Publikacja jest pracą doktorską niezwykle cenionej i znanej w świecie sztuki filmowej profesor Ewy Braun, która przybliża czytelnikom ważną rolę dekoratora wnętrz zarówno od strony teoretycznej, jak i praktycznej, dzieląc się swoim wieloletnim doświadczeniem. Ponadto Autorka wprowadza czytelnika nieco „za kulisy”, snując wspomnienia z planów filmowych, opowiadając ciekawostki i dzieląc się inspiracjami.

Kręcone siekierą. 9 seansów...

32,00 zł

„Kręcone siekierą. 9 seansów Smarzowskiego” to nie jest typowa biografia, ani wywiad-rzeka, ani hołd składany twórcy. To opowieści aktorów i członków ekip filmowych Smarzowskiego – historie z planów, z życia, anegdoty, relacje z przypadkowych spotkań, które przerodziły się w wieloletnie przyjaźnie, spostrzeżenia, które zbliżają nas do świata reżysera i rozwikłania zagadki, kim jest Wojtek Smarzowski i dlaczego kreuje w swoich filmach tak odpychającą i przerażającą rzeczywistość, a bohaterów doprowadza do granic człowieczeństwa, jakby hołdował zasadzie, że „nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej”. W książce nie brakuje też głosu samego reżysera, ale stoi on w tle za swoimi współpracownikami, ludźmi, którzy znają go najlepiej. Nie jest to więc książka mająca jednego bohatera.